Ξεματιάσματα

Έχει κανείς ακουστά τη λέξη «ανάτριχα»; Πιθανόν, αλλά θα πρέπει να έιναι 40 και πάνω. Η ανάτριχα λοιπόν ήταν μια μέθοδος ξεματιάσματος. Το ενδιαφέρον σ΄ αυτή είναι πως ενσωματώνει αρχαία παγανιστικά στοιχεία τα οποία η νέα θρησκεία προσπάθησε να εξαφανίσει. Θυμάμαι λοιπόν τη γιαγιά μου πριν 30-40 χρόνια με το που με έβλεπε να είμαι «ζαμπούνς» δηλαδή αδιάθετος το πρώτο πράγμα που επιχειρούσε ήταν η ανάτριχα. Στην αρχή έψαχνε ένα φορεμένο παντελόνι από κάποιο ενήλικο αρσενικό της οικογένειας (πατέρας ή παππούς). Όταν το έβρισκε το γυρνούσε ανάποδα και το έπιανε από τα μπατζάκια. Εγώ ήδη είχα πάρει θέση, ξαπλωμένος ανάσκελα, αφού ήξερα τι θα ακολουθήσει.
Στη συνέχεια η γιαγιά περνούσε το παντελόνι τρεις φορές από πάνω μου ψελίζοντας τα «μυστικά λόγια» τα οποία υπέθετα πως ήταν πρασευχές αφού από την κίνηση των χειλιών της καταλάβαινα το όνομα του Χριστού και της Παναγίας. Αργότερα έμαθα πως τα λόγια δεν ήταν μόνο χριστιανικού περιεχομένου αλλά  είχαν κι έντονα παγανιστικά στοιχεία:

Μετά από αυτό το τιμωρητικό και καταδικαστικό δίστιχο ο «ξεματιαστής» πρόσθετε κι ένα  χριστιανικό:

«Ιησούς Χριστός νικά κι ούλα τα κακά σκουρπά».
Σημαντικό στοιχείο αυτής της μεθόδου ξεματιάσματος είναι η χρήση της της ζωοποιού δύναμης του αρσενικού της βαρβατίλας, της τεστοστερόνης, της αρχιδίλας που αναδίδει το φορεμένο παντελόνι του. Μια πρακτική που  πιθανόν να ανάγεται  στη λατρεία του Πάνα και η οποία πέρασε  μέσω της παράδοσης κι ενσωματώθηκε π.χ. στην ανάτριχα.