Βρέξει βρέξει πάππου, πάρει κι απ’ ντου λάκου, να βραχούν οι τσουμπανοί κι τα πρόβατα μαζί….
……τραγουδούσαν τα παιδιά κάθε φορά που έβρεχε και κυρίως μετά από παρατεταμένη ανομβρία.
Κάθε χρονιά όταν έμπαινε ο Μάρτης ο κόσμος μπορούσε να χαλαρώσει από τη δριμύτητα του χειμώνα και να βγει περισσότερο έξω και να χαρεί τον ήλιο. Ήταν η εποχή που γεννιούνταν ή είχαν γεννηθεί τα μικρά κατσικάκια τα οποία χοροπηδούσαν χαρούμενα στη λιακάδα και στο πράσινο χορτάρι.
Η έκφραση που απέδιδε αυτά τα συναισθήματα ήταν η εξής:
Άντι τώρα απ΄ μπήκει ου Μάρτ’ς πριτς μαρτς τα κατσίκια.